2004’te 1.156 ton olan ithalat, 2010 yılında 14 bin 929 tona, 2016’da ise 22 bin 178 tona yükseldi. 2017 yılında 85 bin 894 tona ulaşan miktar, 2018’de 189 bin 807 ton ve 2019’da 255 bin 264 ton olarak kaydedildi.

Artış, 2020 yılında daha da hızlanarak 447 bin 167 tona çıktı. Sonraki yıllarda gerileme yaşansa da ithalat hacmi yüksek seviyelerde kalmaya devam etti.

• 2021: 391 bin 22 ton
• 2022: 342 bin 226 ton
• 2023: 314 bin 798 ton
• 2024: 424 bin 400 ton
• 2025: 503 bin 132 ton

2024’te yeniden yükselişe geçen plastik atık ithalatı, 2025 yılında yeni bir zirveye ulaştı.

GERİ DÖNÜŞÜMDE VERİMLİLİK TARTIŞMASI

Türkiye’nin plastik atık ithalatındaki artış, geri dönüşüm kapasitesi ve atıkların çevresel etkileri konusundaki tartışmaları da beraberinde getirdi.

Uzmanların hazırladığı raporlara göre, ithal edilen atıkların yalnızca yaklaşık üçte birinden geri dönüşüm yoluyla verim alınabiliyor. Geri dönüştürülemeyen atıkların bir bölümü çevreye karışırken bir bölümü de geri dönüşüm tesislerinde yakılıyor.

Türkiye’nin ithal ettiği plastik atıkların ne kadarının geri dönüştürüldüğü, ne kadarının bertaraf edildiği ve bu süreçlerin çevresel etkileri, şeffaflık tartışmalarının odağında yer alıyor.

COP31 ÖNCESİ SIFIR ATIK POLİTİKALARI GÜNDEMDE

Türkiye’nin kasım ayında Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 31. Taraflar Konferansı’na (COP31) ev sahipliği yapacak olması, atık yönetimi ve sıfır atık politikalarını yeniden gündeme taşıdı.

Avrupa’dan gelen plastik atık miktarının rekor seviyeye ulaşması, Türkiye’nin geri dönüşüm altyapısı ve atık yönetimindeki uygulamalarına ilişkin soruları artırdı.

AKP’nin İzmir’e ilişkin paylaşımında çöp görüntülerini kullanmasıyla birlikte gündeme gelen tartışma, Türkiye’nin kendi atık yönetimi politikaları ile yurt dışından kabul ettiği plastik atıkların nasıl değerlendirildiği arasındaki ilişkiye de dikkat çekti.